Ter zielen gegane automerken

[Soul 6.060]

Automerken leggen er ook wel e"ens het bijltje bij neer. 

Sommigen na korte tijd en weinig wagens, andere na een lange geschiedenis en velen modellen.

Prentjes & verhaaltjes mogen in dit topic.

[Soul 6.060]

Jösse Car - Zweden

Jösse Car nam de Austin-Healey 3000 als inspiratie voor zijn Indigo 3000, maar dit was een door en door moderne interpretatie. Een spaceframe chassis vormde de basis voor deze open tweezits sportwagen, terwijl de Zweedse fabrikant voor de motor binnen zijn eigen grenzen keek in de vorm van een 3,0-liter straight-six van Volvo.

Met 204 pk had de Indigo een geclaimde topsnelheid van 250 km/u en hij werd in 1994 verkocht. Daarmee kwam hij tegenover de TVR Chimaera te staan en er waren maar weinig gegadigden voor de Zweed. Het bedrijf stopte in 1999 nadat er slechts 43 Indigo's waren gemaakt.

[Soul 6.060]

OBC - Zweden

Er was geen gebrek aan ambitie bij het ontwerp van de Mantorp van OBC (Ottmar Beckmann Cars). Hij werd geleverd met een glasvezel carrosserie en chassisbuis, met een BMW motor in het midden gekoppeld aan een Porsche versnellingsbak.

De eerste aanwijzingen waren dat het prototype erg goed liep en het bedrijf plande om vijf auto's per week te produceren vanuit een fabriek met 100 werknemers. De ambitie overtrof echter de financiële mogelijkheden en OBC zonk nadat het slechts één prototype Mantorp had gebouwd, dat zijn naam ontleende aan het Zweedse racecircuit Mantorp Park.

[Soul 6.060]

Reva - Zweden

Reva bood Zweedse kopers een vergelijkbaar aanbod als Ginetta in het Verenigd Koninkrijk in de jaren 1960. Een lichtgewicht coupécarrosserie met eenvoudige, algemeen verkrijgbare mechanische onderdelen tegen een scherpe prijs was het recept. Reva gebruikte echter de Volkswagen Kever als basis in plaats van de Hillman Imp-donor van de Ginetta G15.

De GT maakte drie series mee, met steeds meer vermogen en verbeterde ophanging en remmen. In 1968 bood Reva zelfs een Buick versie met 3,5 liter V8-motor aan, maar Zweden veranderde zijn regelgeving met betrekking tot de bouw van onderdelenauto's, waardoor de GT stierf toen er al 20 auto's waren verkocht.

https://en.wikipedia.org/wiki/Reva_(Swedish_car)

[Soul 6.060]

SVJ - Denemarken

Steen Volmer Jensen nam als uitgangspunt de suffe Auto Union 1000S, ontdeed zich van de carrosserie en verving deze door zijn eigen ontwerp van een tweedeurs coupé. De resulterende SVJ 1000 GT was een erg mooie auto en Jensen had plannen om hem in productie te nemen.

De prestaties van een productieversie zouden verbeterd zijn met de toevoeging van een 120 pk sterke rotatiemotor van NSU. Deze plannen liepen op niets uit en de SVJ bleef een one-off, maar Jensen produceerde wel de CityEl elektrische auto.

[Soul 6.060]

Troll - Noorwegen

Toen de Troll in 1956 werd gelanceerd, had hij gemakkelijk een felle concurrent voor de Porsche 356 kunnen zijn. Het was het idee van koffieondernemer Per Kohl-Larsen, die glasvezel gebruikte voor de carrosserie om de rondingen van de auto lichter en gemakkelijker te maken. Alles bij elkaar woog de Troll 700 kg.

Het vermogen kwam van een tweecilinder 700cc tweetaktmotor geproduceerd door Gutbord-Werke, maar deze was onbetrouwbaar en Troll overwoog om in plaats daarvan de tweetaktmotor van Saab te gebruiken. Het was echter de Noorse regering die het project de grond in boorde nadat er slechts vijf auto's waren gemaakt. Zij wilde Kohl-Larsen geen exportvergunning geven en hij sloot het bedrijf met het vooruitzicht van een financiële ondergang in 1958.

[Soul 6.060]

Matra Rancho

Aan het eind van de jaren 1970 groeide de markt voor off-roaders; om mee te kunnen doen, verkocht Matra zijn nieuwe Rancho als een 'multifunctioneel vrijetijdsvoertuig'. De terreincapaciteiten kwamen overeen met die van een hatchback, want alle Rancho's hadden voorwielaandrijving, geen 'high-low range' versnellingsbak en onder de motorkap lag een 1,4-liter motor met een vermogen van slechts 80 pk.

Hoe teleurstellend zijn prestaties ook waren, zijn duistere uiterlijk was fascinerend: zwarte bumpers, grote mistlampen voor, carrosserie met hoge zijkanten en retro styling, en dat is precies waarom wij hem zo mooi vinden. Het was misschien eerder de Skoda Yeti van zijn tijd dan een echte off-roader, maar alleen al om deze redenen heeft hij een speciale plaats op onze lijst verdiend - en hij is ook een echte pionier. We geven hem ook bonuspunten voor promotionele fotografie zoals deze...

[Soul 6.060]

Matra (Mécanique, Aviation et Traction) is van oorsprong een Franse producent van onder andere geleide wapensystemen voor de Franse lucht- en ruimtevaartindustrie. Van 1964 tot en met 2003 is Matra actief geweest als autoproducent, eerst als Engins Matra, ten slotte als Matra Automobile.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Matra_(automerk)

Huidige situatie

In Romorantin is een museum gevestigd waar een groot aantal auto's en racewagens van Matra tentoongesteld staan. Het Normant-Matrafabrieksgebouw in Romorantin, dat uit 1900 dateert, werd op 23 november 2008 voor het laatst geopend voor het publiek. Daarna werden de gebouwen op het fabrieksterrein gesloopt om plaats te maken voor woningbouw. De monumentale fabriekspoort is daarbij blijven staan.

De merknaam Matra wordt nu gebruikt voor elektrische voertuigen van Matra Manufacturing & Services, de productie vindt plaats in Romorantin en het hoofdkantoor bevindt zich in Élancourt.

[Luv4DLM 1.280]

Eentje uit mijn gemeente, Zelensis.
 

 

 

 

 

 

 

"

Zelensis was een Belgisch sportwagenmerk dat slechts één model voerde. De ontwerper van deze auto en uitbater van de fabriek was Raoul Thiebaut. De naam van de auto verwijst naar de plaats Zele waar Thiebaut geboren is en de Zelensis geproduceerd werd. Naast de naam verwijzen details in het ontwerp van de auto naar het Zeels gemeentewapen.

Van 1958 tot 1965 worden in totaal ongeveer vijftig Zelensissen geproduceerd. De carrosserie van de open sportwagen was volledig van polyester. De Zelensis werd gebouwd in Zele op het chassis van een Volkswagen Kever of een Karmann Ghia. Er is één exemplaar gemaakt op het chassis van een Renault Dauphine. Het door de fabrikant gehanteerde concept ging uit van het leveren van de carrosserie. De koper bepaalde vervolgens zelf hoe de wagen verder moest worden afgebouwd. Iedere Zelensis is daarmee een uniek exemplaar geworden.

Een opmerkelijk detail is het identificatienummer en de datum die onzichtbaar zijn aangebracht in een voorspatbord; met infraroodstraling wordt een en ander zichtbaar."

[Soul 6.060]

En nog wel Belgisch...

[Luv4DLM 1.280]

Ik weet van drie exemplaren, twee in zeer goede staat en een derde waar in feite enkel de kas nog van overblijft.
 

[ir_fuel 58.282]

t is precies ne quiz

[ir_fuel 58.282]

[Soul 6.060]

Matra :

https://newsdanciennes.com/epoquauto-2024-le-plateau-matra-en-photos/

[Soul 6.060]

Espera Hommage 550, 2023.

Een project van studenten van Ecoles Sbarro die in opdracht van de Club Matra d'Alsace een eerbetoon aan de Matra-Simca Bagheera moesten maken ter ere van het 50-jarig jubileum van die auto. Net als het origineel had de neo-retro-herinterpretatie een midden-/achterin geplaatste motor met 3 stoelen naast elkaar. Hij werd aangedreven door een 220 pk-versie van Peugeot's 1.6 THP 4-cilinder.

[The Swede 6.662]

Saab’s teloorgang is echt spijtig:

 

[Soul 6.060]

ISO (1938 - 1974)

Motorfietsen, bubbelauto's en de IR 300, de laatste een high-end GT auto die het op Maserati, Ferrari en Aston Martin gemunt had. Het koetswerk van de IR 300 was een kunstwerk, getekend door Bertone, en zou worden aangedreven door een Chevrolet Corvette V8-motor van 300 pk. Kort na de introductie van de volgende auto, de Grifo, eiste GM vooruitbetaling voor de motoren, iets wat ISO zich nog niet kon veroorloven.

Dit, in combinatie met hevige concurrentie en de oliecrisis van 1973, bracht ISO in financiële problemen en het bedrijf sloot de deuren in 1974.

[Soul 6.060]

Monica

Monica was een Frans merk dat luxe auto’s bouwde in de jaren 1970. Het werd opgericht door Jean Tastevin, een Franse industrieel en hij vernoemde het merk naar zijn vrouw.

Foto: coachbuild.com

Eén van de acht Monica 560’s uit 1974

Monica was de laatste poging, na Facel Vega, om een Frans luxe merk auto’s op de kaart te zetten. De enige Franse concurrent wat de Citroën SM Opera, de sedan die werd gebouwd door Chapron. Hoewel het de bedoeling was om de auto’s te bouwen in Frankrijk, werd het ontwerp, de ontwikkeling en de bouw van het prototype toevertrouwd aan Chris Lawrence bij CJ Lawrence Consultants van Hammersmith in Londen.

Monica 560

De vroegste prototype Monica’s werden aangedreven door een 3,4 liter V8 motor ontworpen door Ted Martin, maar later prototypes en de productiemodellen werden uitgerust met een Chrysler 5,6 liter V8 motor. Van de Monica 560 die in 1972 op de Salon de Paris werd gepresenteerd en in 1973 in productie ging, werden slechts 8 productie-auto’s en 22 prototypes gebouwd voordat de fabriek in 1974 zijn deuren alweer sloot als gevolg van de oliecrisis van 1973. In 1975 werd nog een plan opgevat om de productie weer te starten, maar dan in Engeland. Dit plan werd echter nooit uitgevoerd.

Leer en hout galore in de Monica 560

https://www.klassiekerweb.nl/merken/monica/

[Soul 6.060]

Monica V8, de Franse sedan die droomde van grootsheid...

 

Wanneer een fabrikant van tankwagens zonder ervaring in de autobranche een luxewagen wil gaan bouwen, schat je de kans op succes vrij klein in. In het geval van Jean Tastevin en zijn Monica was dit helaas niet anders.

Het verhaal van de Monica begint met Jean Tastevin, een Franse ingenieur die de Compagnie française de Produits Métallurgiques leidt, een bedrijf dat tankwagens produceert. We bevinden ons in de naoorlogse periode waarin gemakkelijk fortuin werd gemaakt en Tastevin was een groot liefhebber van karakterauto's zoals Aston Martins, Facel Vegas en Jaguars. Omdat hij de activiteiten van zijn bedrijf wilde diversifiëren, besloot hij in 1967 in zijn fabriek in Balbigny een luxeauto te produceren. Zijn assistent Henri Szykowksi werd de projectmanager, terwijl voormalig coureur Chris Lawrence de opdracht kreeg de auto te ontwikkelen, de "Monica" genoemd als eerbetoon aan Monique Tastevin, de vrouw van de "baas". Uiteindelijk werd de Franse auto een vierdeurs sportsedan met vier zitplaatsen, volledig van aluminium, met vrijdragende ophanging. Het eerste prototype viel niet in de smaak bij Tastevin, die het ontwerp liet aanpassen. Het was uiteindelijk het derde voertuig, geproduceerd door Vignale, dat de Franse fabrikant als eerste kon bekoren. De productieversie werd uiteindelijk goedgekeurd na het vijfde prototype.

Amerikaanse smaak

De sedan start met een 3,5 liter V8 motor ontworpen door de Britse ingenieur Ted Martin. Met 240 pk bij 6.000 tpm is dit blok gekoppeld aan een ZF-versnellingsbak met 5 versnellingen. Oorspronkelijk ontwikkeld om te schitteren in de competitie, vertoont de V8 grote betrouwbaarheidsproblemen en Tastevin heeft niet de middelen om eraan te sleutelen. Zoals veel kleine fabrikanten in die tijd besloot hij een Amerikaanse motor te kopen. Chrysler werd uiteindelijk gekozen en leverde een enorme 5,6 liter blok. Met 285 pk haalde de Monica een topsnelheid van 240 km/u. De Monica 590 werd officieel gepresenteerd op de Autosalon van Genève in 1973. Helaas kwam de auto op het verkeerde moment. Dat jaar beleefde Europa zijn eerste ernstige oliecrisis en het verbruik van circa 20 liter Super per 100 km zorgde voor weinig belangstelling! De wagen werd ook verkocht aan een zeer hoge prijs (tweemaal die van de Citroën SM) waardoor zijn commerciële carrière in het gedrang leek te komen.

Crisis

De Monica viel echter op door zijn ongelooflijke afwerking voor zijn tijd, met een lederen interieur en houten lambrisering, en was uitgerust met de nieuwste accessoires zoals airconditioning en een radio met 8-track cassettespeler. De klanten stroomden echter niet massaal toe in deze ingewikkelde context en Jean Tastevin begon het vertrouwen in zijn succesvolle product te verliezen. In 1975 kondigde hij het einde aan van de productie van de Monica, waarvan er slechts 17 werden gemaakt. De onafgewerkte auto's en reserveonderdelen werden gekocht door de voormalige bestuurder Guy Ligier die van plan was de productie te hervatten. Helaas had de man het erg druk met zijn F1 team en ging dit project uiteindelijk niet door. De carrosserieën die buiten werden opgeslagen eindigden uiteindelijk hun leven een paar jaar later... op de schroothoop!

 

https://www.classiccarpassion.com/nl/magazine/historische-artikels/monica-v8-de-franse-sedan-die-droomde-van-grootsheid

[gTa 28.022]

1 uur geleden, Soul zei:

Monica

Monica was een Frans merk dat luxe auto’s bouwde in de jaren 1970. Het werd opgericht door Jean Tastevin, een Franse industrieel en hij vernoemde het merk naar zijn vrouw.

Foto: coachbuild.com

Eén van de acht Monica 560’s uit 1974

Monica was de laatste poging, na Facel Vega, om een Frans luxe merk auto’s op de kaart te zetten. De enige Franse concurrent wat de Citroën SM Opera, de sedan die werd gebouwd door Chapron. Hoewel het de bedoeling was om de auto’s te bouwen in Frankrijk, werd het ontwerp, de ontwikkeling en de bouw van het prototype toevertrouwd aan Chris Lawrence bij CJ Lawrence Consultants van Hammersmith in Londen.

Monica 560

De vroegste prototype Monica’s werden aangedreven door een 3,4 liter V8 motor ontworpen door Ted Martin, maar later prototypes en de productiemodellen werden uitgerust met een Chrysler 5,6 liter V8 motor. Van de Monica 560 die in 1972 op de Salon de Paris werd gepresenteerd en in 1973 in productie ging, werden slechts 8 productie-auto’s en 22 prototypes gebouwd voordat de fabriek in 1974 zijn deuren alweer sloot als gevolg van de oliecrisis van 1973. In 1975 werd nog een plan opgevat om de productie weer te starten, maar dan in Engeland. Dit plan werd echter nooit uitgevoerd.

Leer en hout galore in de Monica 560

https://www.klassiekerweb.nl/merken/monica/

TIL, ik had er nog nooit van gehoord.

[Soul 6.060]

ASA

De Autocostruzioni Società per Azioni werd in het begin van de jaren 60 opgericht om een project over te nemen voor een kleine auto die oorspronkelijk door Ferrari was ontwikkeld, maar die dat bedrijf vervolgens had geschrapt.

De 1000 GT, verkrijgbaar als coupé (op de foto) en als Spider cabriolet, was ongetwijfeld mooi, maar de prijs was vergelijkbaar met die van de AC Cobra, Chevrolet Corvette en Jaguar E-Type, wat een beetje veel was voor een auto met 1,0-liter motor.

Het is begrijpelijk dat het moeilijk was om klanten te vinden en het ASA-project ging dan ook al snel ten onder.

[Soul 6.060]

Facel Vega (1939 - 1964)

Het bedrijf Facel Vega maakte stalen onderdelen en carrosserieën voor Simca, Panhard en Delahaye voordat het zijn eigen auto's lanceerde. De eerste auto, de FV, verscheen in 1954 en was zowel snel als stijlvol. De Facel Vega gebruikte Chrysler-motoren, maar schakelde later over vanwege het gebrek aan viercilindermotoren. De volgende was de Facellia van 1960, een kleinere auto die gebruik maakte van een 1,6-liter die ontworpen was door een voormalig ingenieur van Talbot-Lago.

De motor moest echter voldoen aan het strenge Franse systeem voor de belasting op paardenkracht en dit betekende dat sommige interne onderdelen opnieuw ontworpen moesten worden. De dingen waren niet helemaal in orde en de motoren begonnen stuk te gaan. Volvo B18-krachtbronnen werden later ingezet als een snelle vervanging, maar de schade was al aangericht. De telefoon rinkelde in de naverkoop en het lijkt erop dat het bedrijf geld verloor op elke auto die het ooit maakte. Uiteindelijk sloot het bedrijf zijn deuren in 1964. Voor een land dat beroemd is om zijn luxemerken (Louis Vuitton, Hermès, Chanel enz.) blijft het een raadsel waarom Frankrijk nooit een duurzaam luxe automerk heeft voortgebracht.