Elektrisch rijden voor 2000

[Soul 6.060]

Opladen elektrische AMC Gremlin aan een oplaadstation op de stoep. 1 uur laden voor 25¢. Seattle, 1973. 

[Soul 6.060]

De Henney Kilowatt maakt gebruik van de carrosserie van de Renault (en Alfa Romeo) Dauphine. De Henney Kilowatt werd in 1958 gebouwd door de Amerikaanse radiofabrikant Emerson Radio en Henney, dat vanaf het begin van de twintigste eeuw ambulances, limousines en rouwauto’s fabriceerde.

[Polygoon 15.035]

Wat was de range?  

[Soul 6.060]

2 uren geleden, Polygoon zei:

Wat was de range?  

A 75 km range and 14 6 V batteries

Henney's Dauphine Kilowatt existed in two versions: the first, intended for urban use, was powered by 12 6 V batteries wired in series, and achieved a top speed of 64 km/h and a full-charge range estimated at 64 km. Only 8 of these cars were made. The second, powered by 14 6 V batteries, raised the top speed to 80 km/h and the range to 75 km. Electrical systems took up a great deal of space on the car, and the Henney Kilowatt did not have a boot. Even so, the vehicle weighed in at 950 kg to 1100 kg depending on the version. Both models were available in a choice of three colours: red, grey or black.

 

https://www.renaultgroup.com/en/news-on-air/news/henney-kilowatt-the-american-electric-dauphine/#:~:text=Henney's Dauphine Kilowatt existed in,range estimated at 64 km.

[Soul 6.060]

Elektrische motor van nu in een classic van toen :

https://www.bmwblog.com/2022/09/25/bmw-1602-elektro-vitality-green/

 

[Soul 6.060]

BMW 325iX Touring Elektro-Antrieb, 1987. An experimental electric version of the E30 3-series Touring

[Polygoon 15.035]

36 minuten geleden, Soul zei:

BMW 325iX Touring Elektro-Antrieb, 1987. An experimental electric version of the E30 3-series Touring

Wat zou de range daarvan zijn geweest? 100km at best?

[Krikkie 9.828]

40 minuten geleden, Polygoon zei:

Wat zou de range daarvan zijn geweest? 100km at best?

93 mijl:

https://www.businessinsider.com/bmw-history-of-electric-cars-2012-12#from-1987-to-1990-bmw-worked-on-the-325ix-it-was-actually-slower-than-the-1972-car-but-its-93-mile-range-was-a-big-step-up-2

[Polygoon 15.035]

2 uren geleden, Krikkie zei:

93 mijl:

https://www.businessinsider.com/bmw-history-of-electric-cars-2012-12#from-1987-to-1990-bmw-worked-on-the-325ix-it-was-actually-slower-than-the-1972-car-but-its-93-mile-range-was-a-big-step-up-2

35 jaar progress voor 130 mijl 

[Krikkie 9.828]

31 minuten geleden, Polygoon zei:

35 jaar progress voor 130 mijl 

Volgens mij kunnen ze wel beter maar mag het niet te snel gaan

[Soul 6.060]

[Soul 6.060]

Daihatsu EV1 Concept, 1973. Presented 50 years ago at the 20th Tokyo Motor Show in October 1973. An experimental electric car with two 5.6 kW (7.5 hp) rear mounted electric motors,  driving the rear wheels and powered by a 21.1 kWh battery that was contained in a removable tray for easier charging. 

[Soul 6.060]

Electric 5

[Soul 6.060]

Henney Kilowatt (1959)

Hoewel deze elektrische auto het merk Henney droeg, was de carrosseriebouwer met die naam slechts één van de bedrijven die bij de ontwikkeling betrokken waren.

De Kilowatt werd in 1959 en 1960 in zeer kleine aantallen geproduceerd.

Mogelijke redenen voor de mislukking zijn de hoge kosten van het elektrische systeem, het feit dat bijna niemand geïnteresseerd was in EV's in die tijd, en het feit dat het gebaseerd was op de Renault Dauphine (representatief model op de foto) die, hoewel eerder erg populair in de VS, inmiddels een vreselijke roestreputatie aan het opbouwen was.

Minder dan de helft van de 100 standaard Dauphines geleverd door Renault werden omgebouwd, en de meeste daarvan werden gekocht door elektriciteitsbedrijven.

[Soul 6.060]

Mars II (1967)

De Mars II was de eerste auto die in productie werd genomen door wat toen bekend stond als de Electric Fuel Propulsion Corporation.

Na de enkele Mars I, die net als de Henney Kilowatt gebaseerd was op de Renault Dauphine, was de Mars II een elektrische conversie van de modernere Renault 10.

Volgens een artikel dat in 1968 door SAE International werd gepubliceerd, had de auto regeneratief remmen, een topsnelheid van 97 km/u en een bereik van 120 tot 370 km, en kon de batterij in 46 minuten tot 80% worden opgeladen.

Hoe aantrekkelijk dit ook was, de Mars II leek in zoverre op de Henney Kilowatt dat er in twee jaar tijd minder dan 50 werden gebouwd.

[Soul 6.060]

BMW E1

Na zijn ervaring met de 1602 creëerde BMW elektrische versies van de kleine 700 en de eerste twee generaties van de 3-Serie.

Het eerste concept dat helemaal nieuw werd ontworpen om door een elektrische motor te worden aangedreven, was de E1 uit 1991 (foto).

Deze ziet er vandaag de dag nog steeds opmerkelijk modern uit, net als een andere E1 die twee jaar later werd onthuld.

Beide kunnen worden beschouwd als voorlopers van BMW's eerste volledig elektrische productiemodel, de i3, die in 2013 in productie ging.

[Soul 6.060]

Citroën AX Électrique

Citroën experimenteerde met elektrische versies van de C15 en C25 bestelwagens en creëerde een vreemd uitziend stadswagenconcept, de Citela, voordat het in 1995 de AX Électrique in productie nam.

De kleine hatchback was visueel bijna identiek aan elke andere niet-performante AX (inclusief de hier afgebeelde speciale editie met benzinemotor van de Spree), had een bescheiden topsnelheid van 91 km/u en een actieradius die naar hedendaagse maatstaven niet als indrukwekkend zou worden beschouwd (75 km).

Toch was het een waardige poging voor zijn tijd, maar Citroën heeft er minder dan 400 gebouwd. De Électrique maakte dan ook maar een klein deel uit van de totale AX-productie, die meer dan 2,5 miljoen stuks bedroeg.

 

[Soul 6.060]

Citroën Saxo Électrique

Een van de redenen waarom Citroën maar heel weinig AX Électriques heeft gebouwd, is dat de nieuwe hatchback, de Saxo (standaardmodel op de foto) slechts een jaar later werd geïntroduceerd.

De afgeleide Saxo Électrique werd veel langer geproduceerd, en met duizenden in plaats van honderden.

Net als bij de AX was het heel moeilijk om de elektrische Saxo te onderscheiden van de meeste andere versies.

De enige aanwijzingen waren een op de vleugel gemonteerde klep die het oplaadpunt afdekte en een binnenmeter die de bestuurder vertelde hoeveel stroom er nog in de accu zat.

De actieradius verbeterde licht tot 80 km, maar de prestaties niet. 

[Soul 6.060]

Fiat Panda Elettra

Zoals we al gezien hebben, begonnen mainstream fabrikanten in het laatste decennium van de eeuw elektrische versies van bestaande modellen op de markt te brengen.

De eerste die reageerde op de metaforische rode lichten die uitgingen was Fiat, die in 1990 de Panda Elettra introduceerde.

De handgeschakelde vierversnellingsbak van de gewone Panda werd behouden, wat niet ongebruikelijk was voor een elektrische auto uit deze periode.

In zijn oorspronkelijke vorm gebruikte de Elettra loodzuuraccu's en had hij een maximaal vermogen (volgens Fiat, maar er worden ook andere cijfers genoemd) van 12 pk.

Na twee jaar schakelde Fiat over op nikkel-cadmiumaccu's en verhoogde het vermogen tot 24 pk.

Zelfs dit was veel minder dan verwacht kon worden van een Panda met benzinemotor, maar Fiat hield vol met de auto tot 1998.

Er werden ook Elettra-versies van de Cinquecento en Seicento geproduceerd, waarbij de Seicento de enige van de drie was waarvan de achterbank niet hoefde te worden verwijderd om genoeg ruimte voor de accu's te creëren.

[Soul 6.060]

Renault Celtaquatre

De productie-Celtaquatre (standaardmodel op de foto) werd aangedreven door een 1,4-liter benzinemotor. In 1937 gebruikte Renault het chassis als basis voor een versie die nooit aan het publiek werd verkocht.

Met de motor verwijderd en een motor en batterijpakket geïnstalleerd, was dit Renaults eerste elektrische auto en de enige die het bedrijf in de 20e eeuw zou produceren.

Er werden 35 exemplaren gebouwd en als taxi's gebruikt op de Internationale Tentoonstelling van Kunst en Technologie in het Moderne Leven (of, eenvoudiger, de Wereldtentoonstelling), die van mei tot september 1937 in Parijs werd gehouden.

[Soul 6.060]

Škoda Eltra

Skoda's eerste auto met voorwielaandrijving, de Favorit (standaardmodel op de foto) werd kortstondig in elektrische vorm geproduceerd op aanraden van een vooruitdenkende Zwitserse importeur.

De Eltra 151, zoals hij bekend stond, werd Skoda's eerste volwaardige elektrische personenauto in 1992 en werd al snel gevolgd door een afgeleide pick-up.

Beide werden aangedreven door een 21 pk motor die de hatchback een topsnelheid van 80 km/u gaf. Skoda beschrijft de actieradius als tussen de 80 en 100 km.

[Soul 6.060]

Volkswagen Golf CitySTROMer

Er werden er ongeveer 25 gemaakt, waarvan de eerste 20 deel uitmaakten van een testpark.

Er waren ook CitySTROMer varianten van de tweede en derde Golfs. Van de eerstgenoemde werden er 70 gebouwd vanaf 1985, gevolgd door 120 van 1993 tot 1996.

De eerste in massa geproduceerde versie was de e-Golf, die in 2013 werd gelanceerd.

[gewoon ik 8.348]

190e elektro staat er niet tussen.

Had een redelijk rijberijk voor die tijd.

[Soul 6.060]

28 minuten geleden, gewoon ik zei:

190e elektro staat er niet tussen.

Had een redelijk rijbereik voor die tijd.

Hier is ie :

Mercedes-Benz EQ staat voor de elektrische voertuigen van het merk met de ster. Ze zijn ontworpen op basis van de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van bijvoorbeeld motoren, vermogenselektronica en accusystemen. Deze technologieën hebben de afgelopen jaren enorme vooruitgang geboekt, waardoor een directe vergelijking met eerdere individuele tests op het gebied van elektromobiliteit lastig is. Desalniettemin – of misschien wel juist daarom – levert een terugblik boeiende verhalen op.

Eén ervan stamt uit 1990. In mei van dat jaar presenteerde Mercedes-Benz in het innovatiepaviljoen van de Hannover Messe een 190-variant (W 201) die was omgebouwd naar elektroaandrijving. “Deze Mercedes-Benz 190 – die wat lengte en gewicht betreft het dichtst in de buurt komt van de vereisten voor een elektroauto – dient als accutestauto. Het belangrijkste doel bij de ontwikkeling van dit model is het beoordelen van de functionele geschiktheid van alle onderdelen onder realistische omstandigheden, inclusief trillingen, acceleraties en temperatuurschommelingen die zich in dagelijkse situaties voordoen”, beschrijft een brochure destijds.

Mobiel laboratorium voor praktijktests

De elektrische 190’s werden gebruikt om verschillende aandrijfconfiguraties en accusystemen te testen. De geteste energieopslagsystemen waren hoofdzakelijk krachtige natrium-nikkelchloride- of natrium-zwavel-accu’s, die een aanzienlijk hogere energiedichtheid hadden dan de klassieke loodaccu’s. De bedrijfstemperatuur van beide systemen lag echter rond de 300 graden Celsius. Met name een geïnteresseerd vakpubliek meldde zich als eerste aan op de industriebeurs.

Nauwelijks een jaar later was dat wel anders, toen Mercedes-Benz in maart 1991 een doorontwikkelde auto onthulde op de internationale vakbeurs tijdens de Autosalon Genève. De persmap beschreef de 190 met elektroaandrijving gedetailleerd, en noemde twee belangrijke pluspunten: “De auto is nog steeds een volwaardige vijfzitter met een nagenoeg ongewijzigde interieurruimte inclusief de beproefde Mercedes-Benz veiligheid.” Elk van de beide achterwielen van de auto die in Genève debuteerde, was voorzien van zijn eigen DC-motor die via permanente magneten van energie werd voorzien. Allebei hadden ze een piekvermogen van 16 kW (22 pk), zodat het totale vermogen uitkwam op 32 kW (44 pk). De energie zelf was afkomstig uit een natrium-nikkelchloride-accu, waarbij regeneratief remmen energie tijdens het afremmen terugvoerde naar het accupakket. Een extra voordeel van het concept was het wegvallen van zware mechanische componenten, zodat het extra gewicht ten opzichte van het seriemodel met verbrandingsmotor slechts 200 kg bedroeg.

De aandacht voor elektroauto’s werd rond die tijd aangewakkerd door, bijvoorbeeld, de wetten die in Californië werden aangenomen om ‘Zero Emission Vehicles’ te introduceren. Mercedes-Benz was niet de enige autofabrikant die zich op deze technologie focuste. Vanaf 1992 waren enkele van de resultaten te bewonderen aan de Duitse Oostzeekust. Op het eiland Rügen werd een grootschalige praktijktest uitgevoerd die tot 1996 voortduurde. De Duitse overheid steunde het project met een subsidie van 60 miljoen DM. Het doel van de studie was het testen van elektrovoertuigen en energiesystemen inclusief de accu’s, in de dagelijkse praktijk. In totaal namen zestig personen- en bestelwagens van diverse merken aan het project deel.

Mercedes-Benz stuurde onder andere tien limousines van de W 201-serie naar Rügen, die in Sindelfingen handmatig waren voorzien van aandrijfcomponenten in uiteenlopende elektromotor/accu-configuraties. Tijdens de praktijktests waren speciale laadstations met zonnepanelen beschikbaar om het milieuconcept op een consistente manier te testen, aangezien alleen uit hernieuwbare bronnen opgewekte energie kan worden beschouwd als geheel CO2-neutraal.

100.000 kilometer in één jaar met een elektrische testauto

De baanbrekende 190’s werden op het eiland Rügen door testdeelnemers gereden. Uiteenlopende testers – waaronder taxichauffeurs – gebruikten de auto’s onder normale, dagelijkse omstandigheden. Problemen deden zich nauwelijks voor; de W 201’s verrichtten hun werk onopvallend en betrouwbaar. Een van de auto’s werd bijzonder intensief gebruikt en klokte zo’n 100.000 kilometer in één jaar tijd. “De resultaten geven nieuwe inzichten in de levensduur van de accu, het aantal ontlaad- en laadcycli, de actieradius, het energieverbruik en de betrouwbaarheid”, aldus de brochure van Mercedes-Benz. In de daaropvolgende jaren onderzocht Mercedes-Benz de elektroaandrijving ook in andere personenwagens.

De vraag blijft waarom elektrische voertuigen pas nu een feit worden en niet toen al, op basis van de projecten uit die tijd. De levensduur van de accu, de actieradius, de recycling, de laadinfrastructuur en de voertuigprijzen zijn slechts enkele aspecten die in een persbericht van Mercedes-Benz uit het voorjaar van 1991 worden aangehaald als uitdagingen om e-mobiliteit naar het stadium van serieproductie te brengen. Veel van de antwoorden op deze vragen zijn vandaag de dag pas beschikbaar geworden, getuige de range aan hybride voertuigen die door Mercedes-Benz en uiteraard het elektrische merk EQ wordt geleverd. Projecten als de 190 met elektroaandrijving hebben bijgedragen aan deze antwoorden. Alle kennis die door de specialisten in de jaren ’90 is vergaard, is verwerkt in de uitgebreide kennisbank voor voertuigontwikkeling waaruit engineers putten bij de ontwikkeling van de voertuigen van nu. Bovendien zijn enkele van de engineers die aan de W 201’s met elektroaandrijving hebben gewerkt, nog steeds werkzaam op de afdeling waar de huidige elektrovoertuigen worden ontwikkeld en daarom betrokken bij de nieuwste projecten. Deze innovatietrend kan zich maar in één richting ontwikkelen: voorwaarts, om zo de toekomst naar het heden te brengen.

https://media.mercedes-benz.nl/pionier-in-elektromobiliteit-elektrische-mercedes-benz-190-uit-1990/