Oude prototypes & concept cars

[Soul 6.060]

Uit 2016 : 

Concept: hommage aan Torino uit de jaren ‘60 en ’70

Diverse Argentijnse designers brengen hulde aan de Torino coupé die door IKA en Renault vanaf 1966 werd gebouwd. Het was een mix met Europese invloeden en een robuuste Amerikaanse aanpak. Ziehier, de Torino 380.

Hij werd voorgesteld als een luxeauto en had recht op een een 176 pk sterke motor die aan een manuele vierversnellingsbak werd gekoppeld. De Torino werd gebouwd tussen 1966 en 1982. Vandaag, precies 42 jaar, later toont een groep Argentijnse designers verschillende beelden van een concept die deze wagen zou kunnen opvolgen. 

Facundo Davila, één van de designers, ziet het als volgt: “We hebben getracht om de originele proporties van de wagen te behouden. Zo hebben motorkap en kofferdeksel nagenoeg dezelfde afmetingen. Eén en ander oogt duidelijk een stuk moderner.”

https://gocar.be/nl/autonieuws/concept-cars/concept-hommage-aan-torino-uit-de-jaren-60-en-70-6513951

[Soul 6.060]

Guanci SSJ Prototype, 1982.

Te koop op Facebook Marketplace, de derde en laatste Guanci SSJ. John Guanci was een zakenman uit Chicago wiens ambitie het was om een Amerikaanse supercar te creëren. De ontwikkelingswerkzaamheden begonnen in 1977, het monocoque aluminium chassis werd gemaakt door Can Am-raceautobouwer Bob McKee. De carrosserie van glasvezel van de auto is ontworpen door voormalig Chrysler-ontwerper Mike Williams. De kracht kwam van Chevrolet’s 270 pk sterke L82 V8, midscheeps gemonteerd. Twee Guanci's waren op tijd klaar voor de Chicago Auto Show van 1979 (foto), met een vraagprijs van $ 54.000 en de productie beperkt tot 50 auto's per jaar. Helaas stierf een van de donateurs van Guanci, waardoor de SSJ een tekort aan ontwikkelingsfondsen had en het project werd opgericht. In 1982 was er een poging om de SSJ weer tot leven te wekken met behulp van Buick's 185 pk sterke turbo V6, maar er kon geen steun worden gevonden en het project was dood. Het is dit derde prototype, later voorzien van een Oldsmobile Aurora V8, dat te koop staat in Bowling Green, Ohio.

[Soul 6.060]

Jiotto Caspita (1989)

De Caspita (Italiaans voor "goede hemel") werd aangekondigd als "F1 op de weg" en was het geesteskind van lingeriemagnaat Yoshikata Tsukamoto en de president van Dome Motors, Minoru Hayashi.

Dome had al wat ervaring in de supercarwereld, want het had eerder de Dome Zero ontwikkeld, maar ook die kwam helaas nooit voorbij het stadium van rijdend prototype. 

De F1-marketingclaim van de Caspita was niet alleen maar hyperbool, hij werd in eerste instantie aangedreven door de mislukte 1235 flat-12 motor van Subaru F1, waarbij het vermogen later werd overgeschakeld op een Judd GV V10.

Deze laatste motor gaf de MkII Caspita een topsnelheid van 320 km/u en 100 km/u in slechts 3,4 seconden.

[Soul 6.060]

Sbarro coupé Filipinetti, 1966.

De eerste auto ontworpen en gebouwd door Franco Sbarro, toen hij hoofdmonteur was bij het Scuderia Filipinetti-raceteam. Hij was gebaseerd op een Volkswagen Kever en de bouw ervan met glasvezelcarrosserie duurde twee jaar.

[Soul 6.060]

Abarth Scorpione 1300 Corsa, 1968, by Francis Lombardi.

Een raceversie van de kleine sportwagen met de motor achterin, gemaakt door ingenieur Francesco Landi. De originele 903cc-motor werd vervangen door een 1.280cc, door Abarth getunede Fiat-motor en de carrosserie werd aangepast om de aerodynamica te verbeteren. Helaas waren de sportieve resultaten niet bevredigend voor Landi, die besloot hem te verkopen. De auto passeerde in de jaren 80 en 90 verschillende Italiaanse eigenaren, maar werd in 1999 in Frankrijk herontdekt. De Abarth Scorpione 1300 werd in 2003 volledig gerestaureerd en werd onderdeel van de Fendt Collection.

[Soul 6.060]

1961 Type 3 Cabriolet

De Type 3 die in 1961 op de markt kwam, bood automobilisten een duurder alternatief voor de Kever, dus de introductie van een topless variant voor kopers die een mooiere cabriolet wilden, was heel logisch. Volkswagen bouwde een elegant prototype dat waarschijnlijk goed zou hebben verkocht in de Verenigde Staten, maar schortte het project op uit angst dat het model voor interne concurrentie zou zorgen met de cabriolet Karmann Ghia.

[Soul 6.060]

Passat GTI 1977

Het duurde niet lang voordat Volkswagen begon met het uitbreiden van haar GTI-gamma. In 1977, twee jaar nadat de Golf GTI zijn debuut maakte, bouwde het bedrijf een experimentele Passat die werd aangedreven door de bekende 1,6-liter viercilinder met 108 pk. De Passat had meer gewicht te dragen dan de Golf, maar leverde desondanks indrukwekkende prestaties. Aanpassingen aan de ophanging verbeterden de wegligging, terwijl het inmiddels bekende assortiment rode accenten het uiterlijk een finishing touch gaf.

Ingenieurs testten de Passat GTI uitgebreid op de openbare weg en waren er helemaal weg van, maar Volkswagen officials annuleerden het project. De Passat was een gezinsauto, vonden ze, geen hot hatch. De 108 pk motor belandde desondanks in het topmodel GLI, ontwikkeld met het oog op comfort.

[Soul 6.060]

Matra M530 A Coupé, 1968, by Vignale

Een prototype, ontworpen door Virginio Vairo, gebaseerd op de V4 Matra M530 A met middenmotor. De auto debuteerde in Genève, geel geverfd en werd later getoond op de show in Turijn met kleine carrosserieaanpassingen in rood en wit. Recentelijk is de auto gerestaureerd en geheel in het rood afgewerkt.

[Soul 6.060]

I2B Raven Concept

https://allautoexperts.com/here-cool-i2b-concept-raven

 

[Soul 6.060]

2006 Inovo Design Lirica

https://www.conceptcarz.com/vehicle/z11204/inovo-design-lirica.aspx

[Soul 6.060]

Recaro Mystere, 1977. The seat-maker’s Australian subsidiary had ambitions to go into car making and built this prototype coupé based on a Holden Torana LX Hatchback redesigned by Peter Arcardipane. It used Holden’s 5.0 litre V8 with the interior made-over using Recaro seats. It was presented at the Sydney Motor Show with plans for a limited production run but remained a one-off as Recaro’s management changed and Holden stopped making V8 Toranas.

[Soul 6.060]

Dome Zero (1978)

Toen het doek van de Dome Zero op de autoshow van Genève in 1978 werd gehaald, hapten de ademhalingsgeluiden sterk naar binnen. Hoe kon een Japans merk zoiets geks maken? De Zero was nog gekker dan een Countach, maar de maker kon het zich niet veroorloven om hem aan Japanse regelgevingstests te onderwerpen. Hij zou toch niet zo snel zijn geweest; de 2,8-liter rechte zescilinder leverde slechts 145 pk - maar het was een geweldige auto om naar te kijken.

[Soul 6.060]

Kodiak F1 (1983)

In 1983 onthulde de Serviër Mladen Mitrovic op de autoshow van Frankfurt een supercar die de wereld zou gaan regeren. Met zijn 320 pk 5,4-liter Chevrolet V8 was de F1 geïnspireerd op de C-111 met vleugeldeuren van Mercedes; er werd beweerd dat hij de hele dag 270 km/u kon halen, met absolute betrouwbaarheid. Latere auto's zouden een 5,6-liter Mercedes V8 krijgen - maar die kwamen er niet.