Volvo lovers

[Kakker Scheef 2.512]

daarnet op het nieuws dat volvo belgie een nieuwe xc40 gaat bouwen (als ik het goed verstaan heb)

iemand al een gedacht hoe hij er gaat uitzien?

want je komt wat van alles tegen op internet.

gaande van een knappe baby XC90

 

 

 

.tot iets minder sexy

 

(zal wel een mule zijn)

 

 

Die wordt nu al gemaakt.

Lijkt mij gewoon een V40 XC te zijn met zwarte wielkastranden.

[Quill 189]

Lease bak is besteld. Joepie.

Proficiat!

Wat is het uiteindelijk geworden?

[Ceke 2.733]

Proficiat!

Wat is het uiteindelijk geworden?

V40, D2.

Uiteindelijk dus niet voor een d3 gegaan maa iets meer luxe gepakt..

90% kans dat het een my2017 gaat zijn, dus een van de eerste facelifts

[Ceke 2.733]

V40, D2.

Uiteindelijk dus niet voor een d3 gegaan maa iets meer luxe gepakt..

90% kans dat het een my2017 gaat zijn, dus een van de eerste facelifts

Sorry @@Mazdastruction maar kon het niet binnen budget krijgen... En de 1.6 wou ik niet

[walter 4.429]

Ik wacht vooral op een C40!

[walter 4.429]

Voortaan Polestar voor iedereen http://www.autowereld.com/nieuws/tuning-styling/id/23957/volvo-introduceert-smaakvolle-polestar-performance-parts

[Phil 12.519]

[Soul 6.060]

 

 

[Ceke 2.733]

Ben vandaag m'n V40 gaan afhalen. Bevalt me erg goed. Sportophanging is wel hard

Motor is toch een stuk beter dan degene die in m'n astra lag.. 

 

 

 

 

 

4 februari 2017 aangepast door dragonfly
Foto's gewist wegens oude tapatalk uploads (25mb)

[Dimitri 734]

Proficiat! De facelift koplampen zijn een serieuze verbetering vind ik 

[Jenkins 2.094]

Dat dak, heerlijk

[DéGioke 2.235]

Astmadiesel erin?

[Ceke 2.733]

2.0 120 pk. Heeft duidelijk een stuk meer 'adem' dan een 1.6 in golf of astra.. Valt een stuk minder dood onder de 1500 toeren en is zeer linear. ( één van de redenen waarom ik voor V40 ben gegaan)

[Mazdastruction 4.276]

Wanneer raggen? 

[Soul 6.060]

 The Turbo Bmw-powered Volvo

Bron : http://www.speedhunters.com/2013/06/a-labour-ovlov-the-turbo-bmw-powered-volvo/

At the risk of offending half of the people I’ve met in the last week, I have to admit that prior to our recent visit, I’d not been used to mentioning Volvo in the same sentence as performance or car shows. Nope, my previous experience of the Swedish car marque was that my friend’s dad owned several whilst we were at school, they were renowned for their safety, and that they were great for carrying dogs in the back. But this last week has pretty much turned my views on their head.

Besides the paddock of Mantorp Park displaying at least one example of pretty much every car going with a Volvo transplant, we started off our trip with a visit to Eskilstuna MotorSport Arena, at which we’d arranged photoshoots with a number of cars. The first car Paddy and myself were assigned to was this rather awesome Volvo 242 belonging to Patrik Lindgren. It was the perfect Swedish introduction!

Patrik purchased the car back in September 2009. A rather run-down, black and blue (literally!) 1975 model – picked because of the easier success in passing Swedish inspections – with some rust, it looked a fair bit different to what it does now.

Although the more astute of you may have noticed that the rear end is not from a ’75 at all, but from a ’79. Not that you’d be able to tell – the finish looks like it’s come straight from the factory. Indeed that seems to be a theme that continues throughout the car…

… manifesting itself in this quite frankly gorgeous engine bay. Although the fit is perfect, what is clearly not stock is the engine. Replacing the original, worn-out powerplant was Patrick’s first task and he soon replaced the Volvo’s beating heart with an M50B25 lump, mated to a ZF gearbox. The straight-six DOHC engine, originally from a ’92 BMW 5 series adds a bit more poke…

… that’s more recently been added to thanks to a Holset HX40 turbo, working alongside a custom split pulse exhaust manifold. Based on other similar conversions, Patrik is expecting around 400hp at the wheels at 1.3 bar; a very respectable figure for an untouched engine I’m sure you’ll agree.

I love these adjustable camber plates – they’re handmade by one of Patrik’s friends and coupled with the strut brace, their finish sets the engine bay off perfectly.

The interior’s a modest affair, being quite literally stripped down to essentials, from the aftermarket steering wheel…

… through the seats and roll cage…

… to the dash-mounted engine management display, giving feedback on coolant temperature, throttle position, exhaust temperature and more.

If you peer into the back, you’ll get a glimpse of some of the fabrication that Patrik’s conducted: underneath the roll cage lies a custom-built transmission tunnel, rear axle mounting and tubbed rear arches so that the car can be lowered enough to meet Patrik’s needs.

Needs that I’m sure you’ll agree are perfectly justified by the purposeful stance. By now, you might have started noticing a theme with some of the modifications. Although at first glance you might not notice them, the Volvo’s been modified in a few, gloriously subtle ways that you can’t help but admire. And it’s all finished to factory spec. For example, the sills have been pulled out to flow smoothly down from the door and rear three-quarter panel, instead of featuring the normal ‘step’ you can still see on the front wing.

The rear axle has been moved forward an inch so that the wheels fit better into the curve of the wheel arch, enabling the car to be dropped to the perfect height and those BBS wheels to fill the arches beautifully. But more on those in a second…

The rear arches have also been pulled out so that instead of tapering in, they lie flat when you look along the side of the car. It’s another beautifully subtle, yet practical touch.

The boot houses a fuel cell, replacing the fuel tank that would previously have proved an obstacle to dropping the Volvo so low. The floor of the boot has even been raised to make the rear silencer sit higher so that you won’t see it from behind.

I presume you noticed those engine covers? All made by Patrik himself in sheet metal, with hand-formed BMW logos. You’ll also have noticed how pristine the rest of the engine bay is – Patrik spent the last winter tidying that all up, tucking all of the wires still needed inside the arches.

The end result is a car that looks, to the untrained eye, practically stock. Immaculately clean and lowered yes, but not massively modified in any way. And that’s a huge part of the appeal of this car – the modifications are well-executed and subtle, always aiming to add to the overall feel, but without screaming for attention. There’s a definite parallel between this car and some of the attention to detail often seen in the VW scene.

Of course, a build would be nothing without the perfect set of wheels and this classic set of BBS RS wheels tuck perfectly under the rear arches and sit just millimetres away from the fronts. A set of coilovers on the front have provided the drop, with shortened springs in the rear. After all, there’s not many companies offering kits for this car!

The custom work at the back means that the rear arches are currently filled by 11-inch-wide wheels; this should certainly be a Volvo that doesn’t have any problems with losing traction. After all the work that’s been done, the arches are actually capable of taking 13-inch-wide wheels now, the problem being that Patrik is struggling to find the tyres for it!

It’s all set off perfectly by the immaculate paintjob. A standard Volvo colour that’s affectionately known as ‘puke green’ in some circles, it compliments the build and the gorgeously clean bodywork perfectly. It’s not a colour I would ever have picked personally, but seeing it here now, I cannot think of another colour the car would be better suited to – it’s a perfect match and looks amazing.

Later plastic bumpers have been fitted all round, with any exterior chrome being painted black and the back end is finished off with a standard rear window louvre to match. It’s a real testament to Patrik’s skill and taste just how good this car looks. He’s resisted the urge to go over the top with anything, instead preferring to enhance and improve what was already there, honing the original flavour to perfection through a multitude of carefully picked modifications.

Given my previous experience, it’s funny that Patrik picked the Volvo because his mum and dad had one. As he explained, you see plenty of beat-up versions on the road, but he wanted to make a version you could be proud of. Something that if people were to say they liked it, he would know they really meant it. Well, you know what Patrik? We really like it!

 

Patrick Lindgren’s 1975 Volvo 242

Engine
M50B25 engine from a BMW 525 ’92, Holset HX40 turbocharger, custom split pulse exhaust manifold, 50mm wastegate, 3″ stainless downpipe, 3″ intercooler, 45mm Simon Marmander blow off valve, 550cc Lucas injectors, VAG COP ignition coils, Bosch 044 fuelpump, electric fan from Volvo V70, 4″ K&N air filter behind the grille, VEMS engine management system

Driveline
ZF gearbox from a BMW 525 ’92, M20 flywheel, Sachs 618 clutch, 4 puck sinter

Suspension/Brakes
Coilovers in the front, cut springs in the back, front strut brace, fully adjustable camberplates

Wheels/Tyres
BBS RS 17×9.5-inch -15 with Falken 205/40R17 (front), 17×11-inch -6 with Falken 245/35R17 (rear)

Exterior
Rearend from a ’79, widened rear arches, no spare tyre barrel, newer plastic bumpers, front bumper has drilled holes for fresh air, all exterior chrome painted black, raised boot floor, shaved boot and passenger door locks

Interior
Full rollcage, custom rear axle mounting, transmission tunnel and tubbed rear arches, rear axle moved one inch forward, stripped interior, alumiumium doorpanels

[gTa 28.077]

Jammer van de verlaging en de velgen. En de witte (ofzoiets) pinkers. En dienen bruudruuster op zijn achterruit.

17 juni 2016 aangepast door gTa

[Spillies 1.596]

 

Nieuwe XC60 (?) deze week op de Brusselse ring zien rijden.

[Bompa 17.793]

Idd, zou de nieuwe XC60 zijn.

[Ralph 76]

Verstuurd vanaf mijn RIDGE 4G met Tapatalk

[Bompa 17.793]

Meteen in de juiste kleur.

[Ralph 76]

Jammer genoeg slecht herspoten.

Verstuurd vanaf mijn RIDGE 4G met Tapatalk

[Bompa 17.793]

Op aangeven van @Asserti me eens even gewaagd aan een overzicht van de naamgevingen bij Volvo door de jaren heen. Voor velen toch niet evident. Vul gerust aan of verbeter waar nodig.

 

Het eerste model van Volvo, de ÖV4, werd genoemd naar Öppen Vagn 4 cylindrar, open wagen met 4 cilinders. Deze werd opgevolgd door een gesloten wagen, genaamd PV4 (PersonVagn, personenauto).

Nadien volgden een aantal modellen met PV gevolgd door een nummer, bv PV650/652 (zes cilinders, 5 zitplaatsen, versie). PV444, PV544 (“kattenrug”) volgden. De PV444 was een populair, betaalbaar model, de opvolger (de Amazon) was relatief duur, waardoor de PV544 in het leven geroepen werd als opvolger van de 444. De 544 was dus parallel met de Amazon verkrijgbaar.

Hier gaan ze al eens de mist in met hun eigen systematiek. De 544 heeft géén 5-cilinder, maar nog steeds een 4-cilinder. Sidenote: de 544 en 444 zien er uiterlijk bijna identiek uit, maar onderhuids is de 544 een redelijke evolutie tov de 444.

Om het helemaal compleet te maken kwam de P1800/P1900 waarvan niet gekend is waarom deze zo genoemd werd.

 

De Amazon:

De PV444 werd dus opgevolgd door de Amazon, aka 120. In Zweden werd die Amason genoemd, en de bedoeling was om het model te exporteren als Amazon. Maar een of andere Duitse bromfietsfabrikant had Amazone al geregistreerd waardoor de naam Amazon(e) buiten Zweden niet gebruikt mocht worden.

Dus kregen ze de naam P120, P130 en P220. De P120 was er als 121, 122S, 123GT en Favorit maar iedereen bleef ze wel Amazon noemen alhoewel buiten Zweden deze naam nooit officieel gebruikt werd.

P120 – 4-deurs sedan, verkrijgbaar als 121 en 122S

P130 – 2-deurs, verkrijgbaar als 121, 122S, 123GT en Favorit

P220 – break, verkrijgbaar als 121 en 122S

 

De 140-reeks: (1966 – 1974)

Na de Amazon kwam de 140-reeks. Logisch, een nummertje of twee hoger als opvolger, van 2 naar 4 en men koppelde er meteen opnieuw het aantal cilinders aan. Leuk.

De 140 was verkrijgbaar als

142 – 4 cilinders, 2 deuren

144 – 4 cilinders, 4 deuren

145 – 4 cilinders, 5 deuren (break)

164 – 6 cilinders, 4 deuren (en luxeversie)

 

Nadien kwam de overbekende 200-reeks (1974 - 1993).

242 – 4 cilinders, 2 deuren

244 – 4 cilinders, 4 deuren

245 – 4 cilinders, 5 deuren (break)

264 – 6 cilinders, 4 deuren

265 – 6 cilinders, 5 deuren (break)

262 – 6 cilinders, 2 deuren

262C – 6 cilinders, 2 deuren, Bertone Coupé (laag vinyl dak)

Echter, vanaf 1983 werden de deelnummers niet meer officieel gebruikt, men gebruikte alleen nog 240 en 260. De deelnummers werden alleen nog officieus gebruikt.

De 700-reeks (die later 900-reeks werd) moest in 1982 de 200-reeks opvolgen, maar de tegenvallende verkoop deed Volvo beslissen om de 200-reeks te blijven produceren. Moeilijke keuze. Toen de 850 parallel met de 900-reeks en de 200-reeks verscheen en toch bleek aan te slaan werd besloten om de 200-reeks te stoppen.

 

De 66-reeks: (1975 – 1981)

DAF werd door Volvo overgenomen en noemde de Daf 66 nu de Volvo 66. Helemaal geen 6 cilinders en nog minder 6 deuren maar gewoon overnemen van het nummer van Daf. De opvolger van de Daf 66, de 77, werd reeds klaargestoomd voor de overname door Volvo en werd nooit geproduceerd. Volvo wijzigde dit ontwerp en bracht deze als 343 op de markt.

 

De 300-reeks: (1976 – 1991)

De opvolger van de 66.

343 voor de driedeurs

345 voor de vijfdeurs

In 1982 werd een facelift toegepast (hoofdzakelijk interieur). Vanaf dan werden deze 340 / 360 genoemd. Ook hier een slippertje in de logica. Er zat uiteraard geen zescilinder in deze wagens. De 360 onderscheidde zich van de 340 door de motor: er zat een 2.0 liter in de 360.

In 1983 werd de sedan, dus de vierdeurs uitgebracht. Ook deze kreeg ofwel 340 of 360 als naam. Nummer en koetswerkvorm werden losgekoppeld van elkaar.

 

De 400-reeks (1985 – 1997):

Vreemd, want deze was de opvolger van de 300, maar werden dus van 1985 tot 1991 samen verkocht. Nog vreemder is dat ze nu volledig het middelste cijfer koppelen aan de koetswerkvariant, maar niet geheel volgens de logica van het verleden.

440: vijfdeurs

460: vierdeurs sedan (vanaf 1989)

480: coupé

Facelift in 1994, kreeg de 850-look.

 

De 700-reeks: (1982 – 1992)

Zoals eerder gemeld werd dit dus als opvolger van de 240 voorzien, maar dit liep anders. Wanneer de 700-reeks groeide tot 900-reeks werd de 240 pas uit productie genomen.

Hier werd wel weer onderscheid gemaakt in motoren bij het middelste cijfer: 740 voor de viercilinders, 760 voor de zescilinders. En de 760 was steeds luxueuzer uitgerust dan de 740. Er was wel een uitzondering, de 760 turbo kreeg een viercilinder. Hij was luxueuzer en daardoor mocht hij de 760-badge dragen. Hier treden ze opnieuw hun eigen regels met de voeten.

De 740 en 760 onderscheidden zich uiterlijk van meer chroom bij de 760 en meegespoten bumpers/spiegels, later bij de facelift (1988) kreeg de 760 een schuinere neus. Dezelfde neus zou in zijn geheel ook gaan verschijnen op de 900-reeks. Voor niet-kenners maakte het er niet makkelijker op. De 900-reeks kreeg wel een nieuwe achterkant.

745, 744, 764, 765 werden nooit officieel gebruikt, officieus wel.

Nog een uitzondering was de dieselversie. Deze had steeds een zescilinder, maar in zowel de 740 als 760 verkrijgbaar.

Tenslotte was er nog een 780, deze had uiteraard geen 8-cilinder, maar was de Bertone coupé, en verving in 1985 de in 1981 uit productie gegane 262C.

 

De 900-reeks: (1990 – 1998)

Volgde dus de 700-reeks op.

940 als basisreeks

960 als luxueuzere reeks

De 940 behield tot het einde in 1998 zijn naam, de 960 kreeg in 1997 een nieuwe naam, passend in de nieuwe filosofie van het merk zijn benamingen: de S90 voor de sedan en de V90 voor de break.  Terwijl de facelift voor de 960 in 1995 kwam, dus de naamswijziging en de facelift hebben niets met elkaar te maken. Opnieuw verwarrend als je het niet weet.

 

De 850: (1992 – 1997)

Mag als opvolger van de 240 beschouwd worden, maar eigenlijk was dit model het eerste model dat een stijlbreuk moest veroorzaken, dynamisch, minder hoekig, voorwielaandrijving op eigen onderstel, enz … dus niks meer van doen met de 240, en ook tegelijk met de 900-reeks op de markt.

In 1997 werd dit model van een facelift voorzien en kreeg ook de nieuwe benamingen: S70 voor de sedan, V70 voor de break en C70 voor de coupé/cabrio.

De ‘terreinversie’ werd oorspronkelijk V70 Cross Country genoemd, maar kreeg nadien de naam XC70.

 

De S40 I/V40 I: (1996 – 2004)

Nieuwe wind in de naamgeving (zoals ook al beschreven bij de S90/V90):

S voor Sedan

V voor versatility dus breaks

Oorspronkelijk wou men deze S4 en F4 noemen, maar Audi had daar een probleem mee (patent). Ik heb nog een brochure waar S4 op de kofferklep vermeld staat. Dan wilden ze S40, F40, maar daar had Ferrari dan wat moeite mee. Dus werd het S40/V40. Deze kunnen als opvolger van de 400-reeks beschouwd worden.

 

De S80: (1998 – 2006)

De S80 kan als opvolger van de S90 beschouwd worden. Men wou een andere naam, S70 was al bezet, dus werd het S80. Opnieuw met de voeten treden van de eigen regels; het nummer voor het model en de letter voor de koetswerkvorm. Eigenlijk had deze ook S90 moeten heten, maar men wou af van het imago van deze laatste.

Van 2006 tot 2016 werd de S80 II geproduceerd, simpelweg de opvolger, ook weer op hetzelfde onderstel als de V70 (III).

 

S60 I/V70 II

De S70 en V70 pasten met hun naamgeving ook al in het S/V-schema, net zoals de S90 en de V90 en de S40 / V40.

De V70 classic werd opgevolgd door een nieuw model, alleen als break verkrijgbaar in het begin. De V70 (2000 – 2008).

Even later, in 2001 werd de sedanversie uitgebracht. Geen S70, wat zou logisch lijken, maar wel als S60. Kan kloppen, want de S80 bestond al en men vond een nieuwe regel uit: even 2^e cijfer voor de sedans, oneven 2^e cijfer voor de breaks. Maar in sé had deze S70 moeten heten. De S60, V70 en S80 delen grotendeels hetzelfde platform.

 

De S40 II/V50: (2004 – 2012)

Nieuwe wind bij de naamgeving, die al een beetje ontstaan was bij de S80, S60/V70: de sedan heet S40, de break heet V50. Dus even voor de sedan, oneven voor de break.

De C30 en C70, beiden op hetzelfde platform en met hetzelfde interieur als S40/V50, zijn respectievelijk de hatchback en de cabriolet. Logica in de nummers … tja. Men wou de cabrio duidelijk hoger positioneren.

 

 

V70 III (2007 – 2016)

De V70 II werd opgevolgd door de V70 III. Hier werd geen sedanversie meer ontwikkeld, dus geen S60 meer.

 

S60 II/V60 (2009 – nu)

De opvolger van de S40/V50 werd gelanceerd als S60 II/V60. Er werd weer afgeweken van de eigen regels; eigenlijk had het een S50 moeten zijn. Maar aangezien de vorige S60 geen opvolger meer kreeg en men de nieuwe S60/V60 wat hoger wou positioneren dan de S40/V50, gaf men hem toch de naam S60. Maar in theorie opvolging voor de kleinere S40/V50. Ook hier weer angst om tegenvallende verkoop, dus de S40/V50 (die populair waren op de bedrijfswagenmarkt) bleef nog even in productie tot de S60/V60 voldoende zekerheid gaf.

 

V40 II: (2012 – nu)

Hatchback om te concurreren met de A3, 1-reeks, Golf, enz… dus niet echt opvolger van C30 of S40/V50, maar wordt soms wel zo beschouwd.

 

 

XC60 en XC90 zijn evident. S90 II en V90 II die nu recent voorgesteld werden zijn de opvolger van de V70 III en zijn onbestaande sedan. Maar wel opnieuw een iets hoger segment.

[Stancke 4.650]

Bedankt gta

[Timo 16.104]

Dit weekend een nieuwe S90 gezien. Is dat model al lang beschikbaar of worden ze net geleverd? Prachtige auto enkel is de achterkant niet wat het moet zijn. 

[tato 1.911]

5 minuten geleden zei Timo:

Dit weekend een nieuwe S90 gezien. Is dat model al lang beschikbaar of worden ze net geleverd? Prachtige auto enkel is de achterkant is niet wat het moet zijn. 

Wachten op de V90 in dat geval.