Jump to content
Guest wooter

Deelmobiliteit

Recommended Posts

dragonfly    9,469
dragonfly
9 uren geleden, ir_fuel zei:

Toch niet op een Lime of Bird :lolz: 

Idd :fp: 

Quote

Volgens Le Parisien is er wellicht niet eens geknoeid met de elektrische step. Het zou gaan om een ‘Dualtron Thunder’ met een motor van 5400 Watt, die volgens een fiche van de fabrikant een topsnelheid haalt van 70 à 80 km/uur. De snelheid zou wel begrensd zijn, maar op Youtube staan video’s die tonen hoe je dat kan omzeilen. De step is ook in ons land aan een opmars bezig. Ook dit model is bij ons te koop, bijvoorbeeld hier voor 3695 euro.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel

FYI

 

Zipcar geeft er al de brui aan in Europa. Eind februari is het gedaan.

Share this post


Link to post
Share on other sites
dragonfly    9,469
dragonfly

Idd zotjes maar als student leuk geld

Begon al goed :D 

Quote

Aan het Stefaniaplein pikt het duo normaal een elektrische bestelwagen van Zen Car op voor ze met zijn tweeën de nacht intrekken. Dat plan valt op deze ijskoude avond in het water. De wagen is niet genoeg opgeladen en dus moeten we het met twee kleine auto’s doen

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
walter    2,925
walter

https://www.demorgen.be/binnenland/heel-hard-werk-en-moordende-concurrentie-iedereen-jaagt-s-avonds-op-deelsteps-b725acb8/

demorgen.be

“Héél hard werk. En moordende concurrentie”: iedereen jaagt ’s avonds op deelsteps

Freek Evers

De elektrische steps die je in Brussel en Antwerpen kunt huren, moeten ook weer opgepikt én opgeladen worden. Onze reporter racete een avondje mee als ‘charger’. “Dit is héél hard werk. En de concurrentie is moordend.”

Antwerpen-centrum, dinsdagavond. “Ken je de film Forrest Gump?” vraagt Aman. “Vandaag is het niet Forrest die moet lopen, maar jij. Run, Freek, run!” Een schaterlach vult de chauffeurscabine van de nog nagelnieuwe Opel Vivaro. Hij geeft me zijn smartphone, stuurt me de auto uit en wijst. “Daar staat er eentje.”

Ik vlieg, als een trouwe soldaat die het bevel van zijn commandant blindelings opvolgt, de bestelwagen uit naar de elektrische step die Aman aanwees. Ik veeg het regenwater af dat de QR-code op het stuur vertroebelt en houd de telefoon boven de code. Ik klik op de grote paarse knop ‘Vangen’, waarna er een melding verschijnt die me vertelt dat de vangst gelukt is.

Share

Ik zie de chauffeur achter me denken: ‘Wat bezielt die gast om rond 10 uur ’s avonds trottinettes in een bestelwagen te laden?’

Dat is nog maar het begin. Ik stop de telefoon in mijn zak, rijd de step tot aan de achterkant van de wagen, open de deuren en schik de step bij de rest van de vangst. Ik steek nog even mijn hand op naar de chauffeur achter ons om hem te bedanken voor zijn geduld. Ik zie hem denken: “Wat bezielt die gast om rond 10 uur ’s avonds in het centrum van Antwerpen trottinettes in een bestelwagen te laden?”

Deel­steps ophalen om ze op te laden, dat is wat ik aan het doen ben. Chargen, zoals dat heet in het milieu. De deel­steps die aan het einde van de dag kriskras over de stad verspreid staan (en liggen), worden door vrijwilligers tegen betaling weer verzameld en opgeladen. Aman Tanweer, een 44-jarige vluchtelingenzoon uit Pakistan, doet het elke avond. Meestal samen met zijn vrouw, nu met mij. Een nachtje chargen levert hem ongeveer 90 euro op. Bruto.

Sinds kort zijn ze overal in Brussel en Antwerpen: elektrische steps om te delen, te gebruiken en weer achter te laten. Iedereen die over een smartphone en kredietkaart beschikt kan de tweewielers ontgrendelen en ermee door de stad rijden. Het kost 1 euro om de steps te ontgrendelen en dan betaal je 0,15 euro per gebruikte minuut. Stalplaats zoeken hoeft niet, je mag de steps overal in de stad achterlaten. Als er maar geen andere mensen over vallen.

Achter de deelsteps schuilen multinationale start-ups, zoals Bird (actief in Antwerpen) en Lime (actief in Brussel). Zij beweren dat ze een belangrijke factor zullen spelen in het ontwarren van de mobiliteitsknopen over heel de wereld. De elektrische steps zullen mensen helpen om hun auto links te laten staan.

“Dit hoort gewoon thuis in onze stad”, reageerde Antwerps schepen van Mobiliteit Koen Kennis (N-VA) enthousiast toen Bird in oktober zijn eerste honderd steps in ’t Stad dropte. Ook investeerders zijn dol op het plan van de mobiliteitsbedrijven. Bird, de moeder der bedrijven van elektrische stepjes dat opgericht werd in 2017, is het lichtend voorbeeld. Geen enkel bedrijf ter wereld werd zo snel gewaardeerd op 1 miljard dollar als Bird.

Geliefd bij hipsters

Zelf ben ik een enthousiast gebruiker van de deel­step. Geen gedoe met aparte deelfietskaarten per stad meer. Als ik als Gentse Brusselaar in Antwerpen moet zijn, vind ik aan de De Keyserlei bij het Centraal Station altijd wel een Bird-step om ’t Stad in te duiken. Op zondagochtend leen ik een elektrische step om niet naar de dichtstbijzijnde, maar naar de lekkerste bakker in de buurt te rijden. Maar telkens vroeg ik me af: wie laadt die dingen op? Wie zorgt ervoor dat ik op zondag zorgeloos een brood kan halen?

Share

Chargers worden betaald voor elke step die ze oppikken, thuis opladen en ’s anderendaags op de juiste plek terugzetten

Het antwoord: mensen zoals Aman Tanweer. Twee maanden geleden besloot hij om naast zijn hoofdberoep als bewakingsagent in de Grand Bazar in Antwerpen charger te worden. Kort door de bocht komt dat hierop neer: hij verzamelt vanaf 9 uur ’s avonds elektrische steps van Bird, laadt ze bij hem thuis op en zorgt ervoor dat ze voor 7 uur ’s ochtends weer in de stad gedropt worden.

Chargers worden betaald voor elke step die ze oppikken, thuis opladen en ’s anderendaags op de juiste plek terugzetten. Dat terugzetten doen ze in zogenoemde ‘nesten’: zones die Bird aanduidt op een digitale kaart waar de chargers de opgeladen steps mogen achterlaten. Bedrijven als Bird en Lime testen constant nieuwe zones uit om te kijken waar de steps het meest gebruikt worden.

Veel tijd om me te briefen voor mijn eerste jacht op ‘birdies’ is er niet. “Normaal doe ik dit samen met mijn vrouw, nu moet jij haar rol overnemen.” Ik lijk wel een scouts­jongetje dat tussen angst en opwinding zijn eerste dropping afwacht.

Wanneer we Antwerpen binnenrijden, moet ik de Bird-app openen. Daar verschijnt een digitale kaart van ’t Stad die te vergelijken is met Google Maps. Alleen staat deze map vol logo’s van Bird. Die vormen onze prooi.

“Ga eens door de app en zoek een plek waar er zes of zeven heel dicht bij elkaar staan. Dat is de ideale plek om te beginnen. Let wel op, ze moeten haast op elkaar plakken, anders zit er al snel honderd meter tussen.”

Na een vijftal minuten scrollen, stel ik voor om in de buurt van de hippe Marnixplaats te starten. Dat leid ik niet alleen af uit de bolletjes op de kaart. De laatste keer dat ik er was, viel ik haast over een exemplaar dat midden op het trottoir lag. “De hipsters gebruiken die birdies inderdaad graag”, grinnikt Aman. Maar het risico op een valse start is hem aan de Marnixplaats te groot. “Er zijn daar te veel restaurants. Het is goed mogelijk dat er net voor 9 uur nog een paar mensen wegrijden op steps.”

Aman neemt de smartphone over. Na een keer of vier inzoomen op verschillende buurten, toont hij me een trosje Bird-logo’s ter hoogte van Bizie Lizie, een brasserie op de Vlaamsekaai. Het plan lijkt logisch: we vangen de zes steps voor de brasserie, en zetten dan onze jacht voort langs de Schelde.

Om 19u50 parkeren we zo dicht mogelijk bij onze doelwitten. Helaas. De Birds die we wilden vangen, zijn al ten prooi gevallen aan een concurrent. Een dame met kort haar en lange groene jas ziet ons naderen en zegt: “Te laat.” Ik heb niet meteen door wat ze bedoelt, maar Aman wel. Zij is ook een charger en heeft haar terrein al afgebakend. Ik schat haar een jaar of veertig.

Share

Om 21u02 verschijnen er op de app plots allerlei gekleurde bolletjes. Het startsein voor Aman om de steps te scannen

Mocht ’t Stad de savanne zijn, dan had de vrouw geen schijn van kans tegen Aman. Hij had haar makkelijk kunnen wegjagen van het interessante plekje. Maar onder de chargers geldt een ongeschreven wet: wie eerst komt, eerst maalt. Aman maakt van de gelegenheid gebruik om zijn concurrentie te monsteren.

“En, hoe is het voor u?”

“Zwaar”, antwoordt ze kort. “Zwaar.”

“Hoeveel vang je er per keer?”

“Joa...”, de vrouw wikt haar woorden. “Een twintigtal.”

Aman knikt en wenst haar succes. Op de terugweg naar de wagen sakkert hij wat over de gemiste kans. “Maar we gaan vriendelijk blijven, hè.”

Hoeveel chargers er actief zijn in Antwerpen is niet duidelijk (Bird belooft die vraag nog te beantwoorden), maar dat het gloednieuwe beroep aantrek heeft, is niet overdreven. Ik vergezelde Aman twee­maal op zijn tocht. We botsten op vijf concurrenten. Van mensen die net als Aman met de wagen Birds oppikken, tot studenten die alles te voet proberen te regelen. Zo zag ik een jongeman die drie steps op elkaar stapelde en ermee vandoor reed. Hij zag me als een concurrent en wilde liever niet met me praten.

In andere Europese landen en in de VS zijn er grote online­fora gegroeid waar chargers hun ervaringen met elkaar delen, maar in België bestaan die groepen nog niet. Ik ontmoette Aman uiteindelijk via Facebook; hij probeert een Facebook­groep uit de grond te stampen om contact te leggen met andere chargers.

Gekleurde bolletjes

Terug naar onze jacht in Antwerpen. Iets verderop toont de app een aantal steps; zo moeten we ons initieel plan om de Schelde te volgen niet helemaal in de vuilbak gooien.

Share

Het is belangrijk dat we alles volgens de regels doen die Bird oplegt. Zeker omdat Aman in de Bird-app onder verhoogd toezicht staat

En dan is het wachten bij de steps. Wachten tot de neutrale Bird-logo’s veranderen in euroteken­tjes. Gebruikers kunnen tot 21 uur een step openen en gebruiken. Vanaf 21u01 sluit de dienst en verdwijnen de steps voor modale gebruikers van het scherm. Om 21u02 verschijnen er op de app plots allerlei gekleurde bolletjes. Het startsein voor Aman om de steps te scannen via de QR-code op het stuur. “Waarom werkt dat nu niet?” We proberen de tweede. Ook niet.

Dan valt Amans euro. “Er staan alleen oranje en rode eurotekens op. Bird probeert chargers in eerste instantie naar die steps te sturen.” Dat lijkt op het eerste gezicht ook interessant. De prijs om een oranje of rode step op te laden varieert tussen de 7 en 20 euro. “Maar die vind je heel moeilijk”, weet hij uit ervaring. Om 21u03 verschijnen er plots nog meer bollen, nu ook groene, waaronder de twee exemplaren waar we staan te wachten. De groene steps zijn elk 4 euro waard. “Die prijzen kloppen niet”, bromt mijn kompaan, “4 euro is in werkelijkheid 3,50 euro.”

Hij scant beide steps. Ik spring zoals afgesproken op mijn exemplaar en rijd richting de Schelde. Daar wacht ik mijn partner op bij de eerste steps die ik vind. Hij verzamelt eerst nog enkele exemplaren in de buurt. Het principe is eenvoudig: zodra Aman een Bird scant, is die in zijn bezit. Wanneer een concurrent de step nadien scant, krijgt die een melding dat het exemplaar al veroverd is. Het is belangrijk dat we alles volgens de regels doen die Bird oplegt. Zeker omdat Aman in de Bird-app onder verhoogd toezicht staat. Hij heeft al eens een step mee naar huis genomen die een concurrent had gescand.

“En ik heb ook al eens geprobeerd om voor 21 uur een aantal steps in de buurt bij elkaar te zetten, zodat ik ze vanaf negen uur gemakkelijk kon scannen.” Dat mag niet. Chargers die de regels overtreden, krijgen een waarschuwing en worden onder verhoogd toezicht gezet. Als ze zich dan nog misdragen, ontzegt Bird hen de toegang tot de app.

Dat wil Aman niet riskeren. Hij gelooft dat zijn nieuwe extra job veel toekomst heeft. Tot voor kort gebruikten hij en zijn vrouw een gewone wagen om Birds te vangen. “Daar konden maximaal zeventien steps in, in mijn nieuwe bestelwagen kan ik er nu zo’n dertig kwijt.” Hij kocht een bestelwagen ter waarde van 30.000 euro – die kost hem 300 euro per maand, verzekering niet meegerekend. “Maar als zelfstandige in bijberoep kan ik een deel van dat bedrag aftrekken en komt het totaal op ongeveer 17.000 euro. Mijn vrouw kan goed rekenen, we hebben dat allemaal goed bekeken.”

Ik moet ervoor zorgen dat mijn gastheer niet te veel vertraging oploopt door mij. Zodra hij komt aangereden, ga ik op zoek naar de volgende step en houd daar de wacht. In totaal scannen we een vijftiental steps. “Nu keren we best terug naar de wagen, dan kunnen we ze één voor één oppikken.”

Aman glijdt elegant door de kleine straatjes en weet elke bocht perfect aan te snijden. “Mijn vader had hier in de buurt een nachtwinkel”, legt Aman uit, “maar als je in de winkel zit, leer je de buurt niet kennen. Dankzij Bird doe ik dat wel.”

Aman gooit de portieren van de laadruimte open. “Op termijn bouw ik een systeem zodat je de steps er maar in moet schuiven. Voorlopig komt het erop neer slim te schikken.” Na mijn zevende of achtste step, begrijp ik waarom hij voor mij een flesje water heeft meegebracht. Hij biedt me plots ook handschoenen aan: “Hier, om uw schrijverspollekes te beschermen.”

Dit is zwaar werk. Niet alleen fysiek, ook mentaal. Aman moet constant zijn aandacht verdelen over vier zaken: de Bird-app die de prooien toont, de Waze-app die hem naar de aangeduide plek op de kaart brengt, het nog drukke verkeer in Antwerpen (vooral fietsers!) en zijn compagnon, die bij elke Bird uit de auto stuift en hem inlaadt.

En de Bird-app maakt het er niet gemakkelijker op. Er zweven veel ghosts rond in de applicatie, steps waarvan de app zegt dat ze er zijn, maar die je niet kunt vinden. Chargers verliezen er niet alleen tijd mee, het frustreert ook enorm. “Soms zie je dat mensen de steps thuis mee naar binnen nemen”, zegt Aman. “Ik bel weleens aan om de step terug te vragen.” Maar in vele gevallen is het niet in te schatten in welk gebouw de aangeduide step zich zou bevinden.

Zelf initiatief tonen

Van een charger in Brussel leren we dat onvindbare steps niet toevallig verstopt zitten. Hij vertelt ons in een chatgesprek dat hoarders, of vals­spelers, steps in een gebouw plaatsen. Zodra de Bird door een gebruiker of een andere charger niet gevonden wordt, kan je die in de app als onvindbaar aanduiden. Op dat moment stijgt de prijs van 4 naar 12 of zelfs 20 euro.

Share

Aman wordt op straat constant aangeklampt door mensen die willen weten wat hij precies aan het doen is

De Brusselse charger, die anoniem wenst te blijven, vindt dat de mensen achter Bird te weinig doen om zulke valsspelers eruit te halen. “Dit bedrijf wil enkel geld verdienen, wat de gevolgen ook zijn. Ofwel accepteer je de werkomstandigheden, ofwel stop je ermee. Er zal altijd iemand anders zijn die de job wil doen. Bird moedigt relaties tussen chargers niet aan. Iedereen is op zichzelf aangewezen.”

Aman wordt op straat constant aangeklampt door mensen die willen weten wat hij precies aan het doen is. Zo stopt er plots een Deliveroo-koerier aan de bestuurderszijde die Aman vraagt wat hij moet doen om zijn job te krijgen.

“Simpel, app downloaden, je gegevens ingeven samen met een btw-nummer en je krijgt aanwijzingen over hoe je verder te werk moet gaan.”

Net als maaltijden bezorgen is deelsteps verzamelen een typische micro­baan uit de nog nieuwe deel­economie. De mini-jobs trekken een divers publiek aan van studenten die een zakcent willen, avonturiers en semi­professionele ‘freelancers’ zoals Aman, die er echt geld mee willen verdienen.

Het is hard labeur voor een karig loon, maar zelf zit Aman daar niet zo mee. “Als je niet voor jezelf opkomt en zelf initiatief neemt, tel je niet mee in deze samenleving.” Zijn vader opende als eerste een nachtwinkel in Antwerpen die 24 uur op 24 open was, hij zelf is een van de eerste Bird-chargers van het land. Zijn ogen verraden trots wanneer hij het vertelt.

Op zich is hij niet ontevreden met zijn loon als bewakingsagent, maar Aman en zijn vrouw hebben een droom: de benedenverdieping van hun huis verbouwen. En dat kost veel geld.

“De birdies moeten op termijn mee die verbouwing betalen. Ik zou liever hebben dat mijn vrouw voor onze drie kinderen kan zorgen, maar ook zij werkt nu via dienstencheques om onze spaarpot te vullen.”

Het is ondertussen 22u30 en er zitten een dikke twintig steps in de laadruimte. Aan de Vlasmarkt zou er een exemplaar ter waarde van 12 euro staan. De opportunist in Aman kan het niet laten om toch eens te gaan kijken, maar we vinden niets. “Misschien staat hij in de voetgangers­tunnel”, opper ik. Na wat dralen aan de lift – gaan we naar beneden of niet? – besluiten we het op te geven. Mijn gids is teleurgesteld. “Kom, we gaan naar huis. We moeten ze ook nog allemaal uitladen. Het is schandalig dat Bird zo met de voeten van zijn chargers speelt.”

Share

De toekomst lacht de charger toe, meent Aman. Nu steden steeds vaker de auto weren, kan het aantal steps alleen maar toenemen

Die teleurstelling smelt als ijs voor de zon wanneer we bij toeval nog een viertal steps op onze route naar huis passeren. Het is gek hoe je ogen de straten constant scannen op vormen in de straat die een step zouden kunnen zijn.

Hopen op lime

Onderweg naar zijn huis in Hofstade vertelt hij hoe zijn vader in 1974 vanuit Pakistan naar Europa vluchtte. Toen hij aankwam in Duitsland, stuurde het ministerie hem naar België. Daar waren nog extra krachten nodig om in de mijnen van Charleroi te werken. Maar zijn vader vergiste zich, hij stapte af in Machelen. “Hij had enkel nog een brik karton en een appel”, vertelt Aman. “Hij was radeloos. Tot iemand van de Makro hem vroeg of hij daar wilde komen werken. Toen groeiden de jobs nog aan de bomen.”

Zijn vader werkte zich de pleuris om de vlieg­tickets van zijn vijf zussen, vrouw en oudste zoon te kunnen betalen. Toen Aman in België aankwam, was hij zes maanden. “Mijn vader klom al snel op in de Makro. Hij was kapitein bij de luchtmacht en goed met cijfers. Die man kon rekenen! Hij zou geen smartphone nodig hebben om te berekenen dat ik 20 dagen per maand minstens 13 steps per dag moet vangen om uit de kosten te komen.”

Eens aangekomen in Hofstade, is het opnieuw tijd om de mouwen op te stropen. We rijden de Birds door de living en de keuken naar Amans tuintje. Daar sluit hij de steps aan op zijn elektriciteitsnet om ze op te laden. Dat kost tussen de 10 en 20 cent per birdie. “Met sommige is nauwelijks gereden, die zijn snel opgeladen.” Ook in de living wordt een zestal steps in het stopcontact gestopt.

Tegen 23u30 zit de tweede werkdag van Aman binnen 24 uur erop. In enkele uren tijd verzamelden we 26 steps ter waarde van 3,50 euro, of 91 euro. Haal de stroomkosten eraf, dan kom je uit op 85 euro. Daar moeten ook nog de brandstof en kosten voor de bestelwagen af. Rijk word je niet van deelsteps opladen.

Maar de toekomst lacht de charger toe, meent Aman. Nu steden steeds vaker de auto weren, kan het aantal steps alleen maar toenemen. “Ik hoop tegen de zomer dat ook Lime naar Antwerpen komt. Dan kan ik twee types opladen.”

Om 4u30 gaat de wekker alweer af. Dan staan zijn vrouw Yasmeen en hij op om de Birds terug in de bestelwagen te laden, en alle exemplaren in Antwerpen te droppen. Dat is minder hectisch, maar het moet wel vooruitgaan. Een paar uur ­later wordt Aman gewoon weer op zijn werk verwacht als bewakingsagent.

De reactie van Bird

Volgens de terms & conditions van Bird die chargers onder­tekenen, kunnen zij per dag maximaal 20 elektrische steps ­vangen en opladen. “We vragen van onze chargers dat ze dat op een verantwoordelijke manier doen. Het is de bedoeling dat ze de Birds op een veilige manier transporteren. Op meerdere steps ­tegelijkertijd rijden hoort daar niet bij.”

Op dit moment zijn er 300 mensen geregistreerd als charger bij Bird. Hoeveel er elke nacht actief zijn, varieert. Hoe de prijzen precies bepaald worden die aan chargers worden uitbetaald, wil Bird liever niet communiceren. Het bedrijf bevestigt wel dat hoe verder een step buiten de stad staat, hoe meer een oplader kan ­verdienen. Ook de status van de batterij speelt een rol.

Over de ghosts, steps die wel in de app staan maar niet te vinden zijn, zegt Bird het volgende: “Helaas kan de gps beïnvloed worden door de omgeving waar de step staat. Denk aan hoge gebouwen of elektriciteitsleidingen. We bekijken hoe we dat kunnen verbeteren.”

Bird blijft vaag over hoe chargers onder verhoogd toezicht komen te staan: “Als een charger onze terms & conditions regelmatig overtreedt, zullen we verder ­onderzoek doen. ­Indien nodig, zetten we de samenwerking stop.”

Tot slot vroegen we Bird waarom het zijn chargers tegen elkaar uitspeelt in plaats van alles te ­organiseren. ­“Chargers zijn ­onafhankelijk en ­kunnen steps ­opladen wanneer ze dat zelf willen. Indien we een zone aan één charger zouden ­toewijzen en die werkt een avond niet, zullen de steps niet opgeladen zijn.”

  • Like 3
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Liquid Li0n    270
Liquid Li0n

ongelooflijk hoe dat zo gaat. een nacht met een auto liggen rondrijden om wat stepjes op te laden...is een beetje zoals de komst van de PC en papierloze bureau maar uiteindelijk wordt er door printers meer uitgeprint dan papiergebruik vroeger.

ook blijkbaar heel gemakkelijk om die stepjes te stelen heb ik vernomen. Op Ali Express koop je een moederbord en verwissel je dat en klaar, je hebt een ontraceerbare step. Over dit artikel gaat het btw

https://www.aliexpress.com/item/Xiaomi-M365-BIRD-Scooter-Circuit-Board-with-Screen-Cover-Xiaomi-M365-Dashboard-M365-Circuit-Board-Scooter/32954540699.html?spm=2114.search0104.3.2.1de02781ujBS1h&ws_ab_test=searchweb0_0%2Csearchweb201602_3_10065_10068_319_317_10696_10084_453_10083_454_10618_10304_10307_10820_10821_537_10302_536_10902_10843_10059_10884_10887_321_322_10103%2Csearchweb201603_57%2CppcSwitch_0&algo_expid=219e3c0f-f665-4fc6-873f-19b29a5ed923-0&algo_pvid=219e3c0f-f665-4fc6-873f-19b29a5ed923&fbclid=IwAR3CovfBjra8DPJMgNviXQFKbEt5iCe9gkhRQs7F8it8GhW573W4vXnK0EM

 

hier ene die het uitlegt bij een "gekregen" Xiaomi step van Bird en zijn eigen Xiaomi eigen gekochte step

 

Edited by Liquid Li0n

Share this post


Link to post
Share on other sites
de messias    884
de messias
35 minuten geleden, abtler zei:

Er blijven mensen in geloven dat de step toekomst heeft

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190226_04209993

Misschien niet per se in Roeselare, maar ik zou niet inzien waarom dat niet zou kunnen in drukke steden? Geestig om te doen, ideaal om snel final / first mile af te leggen, cheap, je komt niet bezweet toe in meetings, minder overlast dan bij scooters, ... Ik denk dat er veel investeerders geld op gaan verliezen (in Brussel alleen al zijn er intussen 7 zo een deelnetwerken ofzo), maar de vraag vanuit de consument om dit type service te gebruiken is er wel degelijk. Was onlangs in Parijs en daar moest je bijna lopen om een step te bemachtigen van zodra hij "vrij" kwam.

Share this post


Link to post
Share on other sites
ex-Mooseman    5,200
ex-Mooseman

In Roeselare is het net een probleem om de stad in te komen.  Als je er in het centrum werkt (zoals mijn vrouw), dan ben je ofwel aangewezen op de parkeergarages in het centrum (bv. de Wallenparking) waar je van een speciaal tarief kunt genieten, via een meer-beurtenkaart (aantonen dat je in het stadscentrum werkt), ofwel op de duurdere Munt-parking (vlak in het centrum, en eigenlijk onder het gebouw waar ze werkt, of buiten de kleine ring gaan parkeren.  Dat laatste is al een eindje stappen.  Die deelsteps zouden 's morgens dus net daar ergens moeten te vinden zijn.

Mijn vrouw heeft me ooit nog een oude fiets naar Roeselare laten brengen, en dan parkeerde ze in de buurt van die fiets, nam ze de fiets naar het bureau.  Tot de fiets 's morgens eens totaal vernield was. 

Los daarvan:  Moosemadam sleurt een laptop-trolley, een handtas, en vaak nog een klein koeltasje met haar lunch, mee.  Op een step zie ik dat ook niet meteen goed komen.

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel
7 hours ago, de messias said:

in Brussel alleen al zijn er intussen 7 zo een deelnetwerken ofzo

Qua steps veel minder.

Bird heeft daar trouwens zijn boeltje al bijeen gepakt.

Share this post


Link to post
Share on other sites
de messias    884
de messias
4 minuten geleden, ir_fuel zei:

Qua steps veel minder.

Bird heeft daar trouwens zijn boeltje al bijeen gepakt.

Wist ik niet van Bird, interessant :)

7 was misschien overdreven, maar toch nog Lime, Troty, Tier, Dott en Flash; en Jump (Uber) staat in de stijgers. En dan nog Voi, Tier, Wind, Hive, ... in buurlanden :lolz: 

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel
1 hour ago, de messias said:

Wist ik niet van Bird, interessant :)

7 was misschien overdreven, maar toch nog Lime, Troty, Tier, Dott en Flash; en Jump (Uber) staat in de stijgers. En dan nog Voi, Tier, Wind, Hive, ... in buurlanden :lolz: 

Ik zie momenteel enkel Lime staan in Brussel.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Timo    13,421
Timo
Quote

Het is schandalig dat Bird zo met de voeten van zijn chargers speelt

Wat had je anders verwacht... 

Share this post


Link to post
Share on other sites
de messias    884
de messias

@ir_fuel Gezien je redelijk dicht bij het concept van deelmobiliteit schijnt te staan, en in het kader van de stopzetting van Zipcar en de overname door Poppy van diens activiteiten, ben ik eigenlijk extreem benieuwd naar jouw mening over die autodeelmodellen?

Zipcar is uit die markt getrokken omdat ze maar niet winstgevend genoeg werden en ShareNow leidt milljoenenverliezen in Brussel. Maar fundamenteel lijkt me dat concept wel iets te zijn dat zal blijven op een gegeven moment? Het nut van constant een auto te hebben in steden daalt (althans voor een bepaald deel van de bevolking), een groter deel van de bevolking begint vertrouwd te geraken met dergelijke nieuwe 'transacties', de drang van jongeren om de investeringen / maandelijkse commitments aan te gaan voor het permanent gebruik van een eigen auto neemt af, bepaalde bedrijven (@Daann :D) kijken meer en meer in de richting van 'mixed mobility offerings' ipv bedrijfswagens, ... Lijkt me precies gewoon een kwestie van tijd eer een voldoende groot aantal mensen die deelwagens beginnen zien als een valabele optie om zich te verplaatsen.

Puur qua prijszetting vind ik die dingen extreem goedkoop wel. Zo een zipcar Peugeot 208 kostte 25 cent per minuut, terwijl die deelsteps voor 15 cent per minuut gehuurd kunnen worden, waarvan de nodige investering een fractie is van die van een auto, en waar (theoretisch gezien) maar één iemand op kan. Mijn laatste uber-ritten in BXL zaten tussen de 70 cent à € 1.10 per minuut. Er zijn wel voordelen om u te laten rijden ipv zelf te rijden, maar mi kan die zipcar prijszetting wel nog wat omhoog.

Mijn high-level gok zou zijn dat die Zipcar Peugeots ergens rond de € 700 per maand moeten kosten aan leasing (~ € 400 pm), niet-terugclaimbare schade (~€ 100pm), diesel (~€ 100 pm) en operationele kosten om die getankt te krijgen en op de juiste plaatsen te zetten (~€ 100pm). Als ge de prijs optrekt naar 35 cent per minuut (Poppy in Antwerpen zit aan 33), moeten uw auto's gemiddeld per dag een dik uur gebruikt worden om break-even te draaien zonder uw IT- en marketing-overhead. Lijkt me geen evidentie de dag van vandaag, maar lijkt me nu ook niet ondenkbaar dat zoiets in de toekomst wel gerealiseerd wordt.

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel
1 minute ago, de messias said:

Zipcar is uit die markt getrokken omdat ze maar niet winstgevend genoeg werden en ShareNow leidt milljoenenverliezen in Brussel.

.

Puur qua prijszetting vind ik die dingen extreem goedkoop wel. Zo een zipcar Peugeot 208 kostte 25 cent per minuut, 

Dan weet je ook direct waarom :D 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel
2 minutes ago, de messias said:

Mijn high-level gok zou zijn dat die Zipcar Peugeots ergens rond de € 700 per maand moeten kosten aan leasing (~ € 400 pm), niet-terugclaimbare schade (~€ 100pm), diesel (~€ 100 pm) en operationele kosten om die getankt te krijgen en op de juiste plaatsen te zetten (~€ 100pm). Als ge de prijs optrekt naar 35 cent per minuut (Poppy in Antwerpen zit aan 33), moeten uw auto's gemiddeld per dag een dik uur gebruikt worden om break-even te draaien zonder uw IT- en marketing-overhead. Lijkt me geen evidentie de dag van vandaag, maar lijkt me nu ook niet ondenkbaar dat zoiets in de toekomst wel gerealiseerd wordt.

Ja en doe daar nu eens, kweeni, 50K personeelskosten bij per maand. Dat komt neer op 100 dagen van 24 uur verhuur. Met 10 auto's is dat 8 uur per dag voor die 10 auto's elke dag, zonder de operationele kost van je auto in rekening te brengen. Ik laat u de rest uitrekenen in functie van uw bovenstaande veronderstellingen. Tel daar dus nog maar eens 50K bij en laat me weten op hoeveel je komt :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites
ir_fuel    38,109
ir_fuel

Het probleem met al die deelmodellen is dat het allemaal voor hetzelfde doelpubliek is. De bionade-links-intellectueel die in de stad woont. Aan de rest van ons land gaat dat gewoon voorbij wegens economisch niet rendabel. Hetgeen me daar aan stoort is dat men dat dat pusht als zijnde "de" oplossing, en dat ook soms wordt aangevoerd als argument om autobezit nog wat te gaan bestraffen/beschimpen, terwijl dat gewoon niet echt een oplossing is. Ik heb het nog gezegd. Alle "disruptie" is mooi, maar ik zal het pas geloven als het in mijn dorp ook mogelijk wordt. 

De vraag die ik me trouwens stel, en waar ik nog niks rond gelezen heb (maar ik heb ook niet gezocht), is of die deelsystemen effectief zorgen voor minder auto's. Neem nu die deelsteps. Dat lijkt redelijk goed te marcheren en veel mensen vinden dat echt tof om te gebruiken, maar ik vraag me af of degene die die step gebruikt iemand is die anders de auto zou pakken, of dat dat iemand is die de step pakt ipv de bus/tram/metro of te voet te gaan. In het laatste geval helpt het namelijk totaal niet in het oplossen van de verkeersdrukte. In tegendeel zou ik zelfs durven zeggen, want zo een step neemt meer ruimte op de weg in dan een voetganger of iemand die in een bus zit (er vanuit gaande dat die bus toch rijdt).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Liquid Li0n    270
Liquid Li0n
22 uren geleden, ir_fuel zei:

Qua steps veel minder.

Bird heeft daar trouwens zijn boeltje al bijeen gepakt.

voor de reden dat ik in mijn vorige post zei...die kunt ge veel te gemakkelijk pikken.

Share this post


Link to post
Share on other sites
de messias    884
de messias
1 uur terug, ir_fuel zei:

Ja en doe daar nu eens, kweeni, 50K personeelskosten bij per maand. Dat komt neer op 100 dagen van 24 uur verhuur. Met 10 auto's is dat 8 uur per dag voor die 10 auto's elke dag, zonder de operationele kost van je auto in rekening te brengen. Ik laat u de rest uitrekenen in functie van uw bovenstaande veronderstellingen. Tel daar dus nog maar eens 50K bij en laat me weten op hoeveel je komt :) 

Akkoord, het verhaal wordt moeilijker als je personeel ook meeneemt in de berekening :D

In Brussel had Zipcar 250 auto's (Poppy 350 in Antwerpen). Aan 50k personeelskosten per maand (voor IT & operations) en 35 cent per minuut moeten uw auto's gemiddeld per dag 19 minuten langer rijden om die kosten te dekken, bovenop 'het dikke uur' dat ik hierboven had vermeld. Daarbovenop komen nog eens uw marketingkosten die een extreme killer zijn. Ik heb absoluut geen idee hoeveel reclame ge zo moet maken om mensen in die auto's te krijgen, maar kan me inbeelden dat ge met nog eens 50k extra per maand niet toekomt.

1 uur terug, ir_fuel zei:

Het probleem met al die deelmodellen is dat het allemaal voor hetzelfde doelpubliek is. De bionade-links-intellectueel die in de stad woont. Aan de rest van ons land gaat dat gewoon voorbij wegens economisch niet rendabel. Hetgeen me daar aan stoort is dat men dat dat pusht als zijnde "de" oplossing, en dat ook soms wordt aangevoerd als argument om autobezit nog wat te gaan bestraffen/beschimpen, terwijl dat gewoon niet echt een oplossing is. Ik heb het nog gezegd. Alle "disruptie" is mooi, maar ik zal het pas geloven als het in mijn dorp ook mogelijk wordt. 

Ja, ik volg je. Het is sowieso geen geschikt model buitenom de 3 à 5 stadskernen in België, en dan nog werkt het maar voor een heel select clubje mensen. Het is een druppel op de hete plaat puur als oplossing voor de ganse samenleving. Ik weet dat je het vereenvoudigde, maar denk dat het toepassingsgebied breder kan zijn dan de linkse bionade man. De mensen in mijn vriendenkring die dat gebruiken zijn jong-werkenden in een grootstad zonder firmawagen die geen investering willen / kunnen maken in het kopen van een eigen auto, wiens toekomstperspectief te korte termijn is om leasing te overwegen en die in't weekend de firmawagen van vriend of vriendin gebruiken om verplaatsingen naar buiten de stad mee af te leggen. In België zijn er 8 miljoen auto's. In Brussel staan en rijden er elke dag 1 miljoen daarvan (ruwe inschatting, ik kan er gerust factor 2 naast zitten). Van al die auto's moet er toch wel een zeker aantal zijn waarvoor het steek houdt om niet elke maand 300 euro af te tikken om daar permanent mee te kunnen rijden. Het is zeker geen oplossing voor iedereen, maar met wat geduld, de nodige tijdelijke cash burns en de juiste executie zie ik wel een bestaansrecht voor op grotere schaal dan vandaag.

1 uur terug, ir_fuel zei:

De vraag die ik me trouwens stel, en waar ik nog niks rond gelezen heb (maar ik heb ook niet gezocht), is of die deelsystemen effectief zorgen voor minder auto's. Neem nu die deelsteps. Dat lijkt redelijk goed te marcheren en veel mensen vinden dat echt tof om te gebruiken, maar ik vraag me af of degene die die step gebruikt iemand is die anders de auto zou pakken, of dat dat iemand is die de step pakt ipv de bus/tram/metro of te voet te gaan. In het laatste geval helpt het namelijk totaal niet in het oplossen van de verkeersdrukte. In tegendeel zou ik zelfs durven zeggen, want zo een step neemt meer ruimte op de weg in dan een voetganger of iemand die in een bus zit (er vanuit gaande dat die bus toch rijdt).

Interessante nuances die je aanhaalt :). Ik heb er ook nog geen statistieken over gezien. Het beeld dat in de toekomst niemand nog een auto heeft omdat autonome auto's u komen oppikken van zodra je één nodig hebt, is volgens mij nog heel ver van ons bed. Als er niks fundamenteel verandert denk ik dat autonome auto's eerder voor nog meer verkeer dan voor minder gaan zorgen in de nabije toekomst. Binnen 20 jaar is er nog minder incentive om de trein te pakken, want uw tijd in de file wordt een pak minder kostbaar als ge terwijl toch kunt slapen / mailen / lezen / ...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms & Conditions